Hmmm, op zich is het wel een compliment, maar echt blij ben ik er niet mee. Ik kom er net achter dat de site van Le Figaro, het grootste landelijke dagblad van Frankrijk, zonder toestemming, zonder bronvermelding en uiteraard zonder betaling een foto van mijn blog (zie Nieuw record Eurostar Parijs-Londen) heeft gepikt. Kijk maar, geen twijfel mogelijk. Het gaat om een foto van het nieuwe station Saint-Pancras International, dat morgen officieel in gebruik wordt genomen door de treinen van Eurostar.
Ik heb de pagina in ieder geval opgeslagen op mijn computer. Iemand tips hoe ik hier snel iets aan zou kunnen doen?

Het is herfst, een van de favoriete stakingsseizoenen van de Fransen. In de zomer ga je naar het strand, in de winter lekker skiën en in het voorjaar of de herfst blijft er voldoende tijd over voor een goede staking. Tous ensemble, tous ensemble eh, eh.
De studenten van een twintigtal universiteiten beten vorige week alvast het spits af, komende week volgen vanaf dinsdag de spoorwegen (SNCF) en vanaf woensdag het openbaar vervoerbedrijf van Parijs, de RATP. Bovendien zou uw avondje opera wel eens lastig kunnen worden, want ook daar wordt het werk neergelegd, net als bij de gas- en elektriciteitsbedrijf GDF en EDF.
De angst van de regering is dat de stakingen zo lang duren dat ze overlappen met de acties van de ambtenaren en het personeel van de post en France Télécom, zodat ze Juppé-achtige vormen (herfst 1995) aan zouden kunnen nemen. Hoe dan ook, Parijsblog houdt u op de hoogte.

• Morgen in de regionale kranten een reportage vanuit Gare du Nord over een conflict tussen twee bendes: GDN (Gare du Nord) en Def Mafia. Hieronder kun je uitkiezen welke je sympathieker vindt.
• Vrijdag in het Nederlands Dagblad een stukje over president Sarkozy die wilde laten zien dat Frankrijk groter is dan Parijs alleen, door een ministerraad te organiseren in Straatsburg.
• En morgen een verhaal bij economie in de regionale kranten over een milieuvriendelijke ‘snelweg voor vrachtwagens over spoor‘, Lorry Rail, die morgen opent. Mis het niet, zou ik zeggen.

Het gerenoveerde station Saint-Pancras: aangename overdaad aan gotische architectuur

Met 298 kilometer per uur kwam Eurostar nummer 9021 uit Parijs aanstormen door Kent, op weg naar Londen. De Britse hogesnelheidslijn Highspeed 1 is af en ik had de eer mee te mogen op de eerste passagiersrit over het nieuwe spoor.
Eurostar had een aantal voorzorgsmaatregelen genomen om de trein lichter te maken dan normaal. Slechts de eerste klas werd bezet en er waren geen trolleys met maaltijden op de trein aanwezig, waardoor de trein nog iets sneller reed dan normaal: 320 km/u in Noord-Frankrijk. Het resultaat was er: de Franse en Britse hoofdstad liggen nog slechts twee uur en drie minuten van elkaar verwijderd.
Op 14 november gaat de nieuwe dienstregeling in. De directe Eurostar zonder tussenstop zal dan 2:15 over de rit doen, nog altijd niet gek. Interessant voor Nederlanders: vanuit Brussel duurt de reis niet langer dan één uur en vijftig minuten. Geen enkele reden dus meer om het vliegtuig naar Engeland te nemen.

Morgen op mijn blog: wat wilde France 2 toch met mijn laptop?

Update: het verhaal leest u onder meer hier, meer VK bij terugkomst van onze correspondent in Londen Esther Gotink op het weblog London Calling.

Vanmorgen was ik aanwezig bij de recordrit van de Eurostar tussen Parijs en Londen, die de 492 kilometer tussen beide hoofdsteden in twee uur en drie minuten aflegde. Vertrek 10:44, aankomst (met een uur tijdwinst: 11:47). Nu ik toch in Londen ben en nu onze correspondent toevallig op vakantie is, schrijf ik een verslag van een grote staking hier in de metro. Dat staat morgen in de regionale kranten. Later meer over Eurostar (verslag en foto’s).

In het TGV-tijdperk overleven nog enkele langeafstandstreinen met namen. De Etoile du Nord (Parijs-Amsterdam), Mistral (Parijs-Marseille) en Capitole (Parijs-Toulouse) bestaan niet meer, maar donderdagnacht zat ik wel in de Palombe Bleue (blauwe duif) tussen Tarbes en Parijs en maandag nam ik de Cévenol.
Die trein doet ruim tien uur over Parijs-Marseille, terwijl de TGV daar drie uur over doet. Bij de Cévenol zit in de prijs van het treinkaartje wel een ontdekkingsreis door Frankrijk inbegrepen, die door Bourgondië, Auvergne en de Languedoc voert. ‘s Ochtends door de glooiende landschapjes bij Nevers, rond het middaguur langs de bronnen van de voormalige collaboratiehoofdstad Vichy en de vulkanen bij Clermont-Ferrand en even later door de Cevennen, langs de engten van het riviertje de Allier.
Het plaatsje Génolhac was vorige week mijn bestemming, waar ik een reportage maakte over de openbare dienstverlening op het platteland, met als voorbeeld de Cévenol. Die is al een aatal malen bedreigd met opheffing en zal volgend jaar worden ingekort. Het verhaal staat vandaag in (een deel van) de regionale kranten.

Zaterdagochtend, Gare de l’Est in Parijs, heel vroeg. Eerder dit jaar mocht ik al de A380 van Airbus uitproberen op een vlucht van Frankfurt naar New York, nu test ik voor de GPD- en mijn bloglezers een dag voor de officiële opening de nieuwe Franse hsl-verbinding van Parijs naar het oosten. De bestemming is iets minder exotisch dan New York, maar laten we niet te arrogant worden: Straatsburg is een leuke stad.
De Fransen hebben het hem weer geflikt. Terwijl Nederland maar blijft wachten op snelle treinen, hebben de Fransen een nieuw tracé aangelegd dat ruim drie keer langer is (300 kilometer hsl-spoor) dan dat in Nederland (91 kilometer), voor bijna twee keer minder geld: 4 miljard tegen 6,9 miljard. Natuurlijk is Nederland dichter bevolkt en hebben mensen meer inspraak, waardoor het allemaal wat lastiger is, maar met zo’n groot verschil kun je toch wel concluderen dat er in Nederland iets mis gaat. En de treinen rijden nog niet eens.
Terug naar mijn verslag. Om 7.17 rijdt de speciale pers-TGV 27835 het station uit. Langs de oostelijke voorsteden van Parijs betreden we bij Vaires-sur-Marne het nieuwe spoor. Het rijdt soepeltjes, hoewel het ontbijt van een collega in een scherpe bocht op het gloednieuwe tapijt verdwijnt. De nieuwe topsnelheid is 320 km/u, 20 km sneller dan op de lijnen van Parijs naar het westen, noorden en zuiden.
Twee TGV’s met ieder drie wagons eerste en vijf wagons tweede klas zijn aan elkaar gekoppeld voor hooguit een honderdtal journalisten. De Franse spoorwegen SNCF heeft alle waakhonden van de democratie in de eerste klas gezet om zure artikeltjes te voorkomen.
Terwijl de akkers en weiden van de streek Champagne voorbijzoeven, wordt het journaille stil gehouden met… champagne. Een Franse collega met legendarisch dikke buik vindt het al wat lang duren. Hij zou wel een plakje foie gras lusten en buldert nog maar eens van het lachen om zijn eigen grappen.
De trein maakt tot zijn ongenoegen enkele stops op zogeheten suikerbietenstations (Meuse TGV, Lorraine TGV en in mindere mate Champagne-Ardenne TGV), stations in the middle of nowhere die niet zijn aangesloten op klassieke spoorlijnen. En tot overmaat van ramp gaan de laatste honderd kilometer vanaf Baudrecourt over regulier spoor. In 2014 is de hele rit naar Straatsburg hsl, waardoor de reistijd van 2:20 uur teruggaat naar 1:50. Tot vorige week was het vier uur.
Na ruim tweeënhalf uur koersen arriveren we om tien uur in Straatsburg (de commerciële treinen stoppen meestal niet op tussengelegen stations en zijn daardoor nog iets sneller). Even later zouden ook premier François Fillon en milieu- en transportminister Alain Juppé per TGV aankomen.
Het stortregent in Straatsburg. Voor het eerst mag ik in een voertuig (een bus) plaatsnemen, dat ons onder politiebegeleiding naar de feestlocatie brengt. Terwijl motoragenten automobilisten tegenhouden, rijden wij door rode stoplichten. Voetgangers kijken of ze Britney Spears kunnen onderscheiden, of anders toch op zijn minst Jenifer, maar al wat ze zien is een kudde onuitgeslapen journalisten.
Het openingsfestijn vindt plaats in de Jardin des Deux Rives, een park aan de Rijn. Duitsland ligt op een (flinke) steenworp afstand. Een symbolische locatie, want de TGV Est Européen moet het begin zijn van een razendsnelle treinverbinding tussen Parijs, München, Wenen, Boedapest en Bratislava.
Na toespraken waarin Fillon de Franse technologie prijst en Juppé lovend spreekt over de Franse betrokkkenheid bij het milieu, barst een spektakel los, waarbij tot mijn verbazing een echte TGV het podium oprijdt.
Buiten presenteren de regio’s die door de nieuwe TGV-lijn worden aangedaan, zich van hun beste kant. Lees: ze bieden gratis drank en hapjes aan. Het is één uur, de champagne is binnen en de maag zit vol met een vreemd zuurkoolachtig hapje uit Colmar. Tijd om de brug over te steken en in het kader van de Europese symboliek de dag voort te zetten in Duitsland.

De Fransen hebben het er maar druk mee. Ze mogen vandaag – voor de derde keer dit jaar – naar de stembus, dit maal om een parlement te kiezen. Volgende week volgt de tweede ronde. De opkomst lag zojuist iets lager dan vijf jaar geleden om dezelfde tijd en een stuk lager dan bij de presidentsverkiezingen van 22 april en 6 mei.

De Fransen raken zo langzamerhand een beetje verkiezingsmoe. Bovendien zal de al vrijwel vaststaande monsteroverwinning van Sarkozy’s partij UMP bij veel kiezers demotiverend werken.

Dan maar lekker ervandoor met de trein. Vandaag is officieel de nieuwe lijn TGV Est Européen geopend, tussen Parijs en Straatsburg. Ik schreef er al eerder over. Terwijl Nederland maar blijft kwakkelen om dik honderd kilometer gereed te krijgen voor snel spoorvervoer, heeft Frankrijk alweer 300 kilometer aan zijn toch al imposante hogesnelheidsnetwerk toegevoegd. Ik ging deze week naar Reims om te kijken welke impact zo’n spoorlijn heeft en was gisteren mee op een proefrit voor de pers, waarover ik verslag doe in de kranten van morgen (als er plek voor is tussen al het verkiezingsgeweld in Frankrijk en bij mijn noorderburen) en op mijn weblog. Eerst nog even berichten over de verkiezingen.

Foto: Station Reims vorige week. Nog drie nachtjes slapen tot de TGV komt.

Haven van Dover

Erg druk de laatste dagen, met verhalen, vrienden op bezoek en helaas weinig tijd voor blogberichten. De komende drie dagen ben ik op reportage, maar zal ik wel weer berichtjes proberen te schrijven.
Wat is er intussen gebeurd in Parijs? Dat is niet mis. Allereerst timmert architectenvriend Jelle Feringa weer eens aan de weg. Hij heeft met zijn collega’s van bureau EZCT een competitie gewonnen die hem in staat stelt een kunstgalerij (Pavillon Seroussi) te bouwen in Meudon, net buiten Parijs. Enige addertje onder het gras is dat hij ex aequo gewonnen heeft, er moet dus nog een definitieve keuze worden gemaakt. Maar vier andere geduchte concurrenten zijn in ieder geval afgeschud. De ontwerpen worden op dit moment tentoongesteld in La Maison Rouge, een sympathiek centrum voor hedendaagse kunst nabij Bastille. Jelles vriendin, fotografe Ilse Leenders, blijft niet achter en exposeert dezer dagen in de basement van het oude postgebouw bij het Centraal Station van Amsterdam.
Verder maakte ik een reportage over de problemen van Eurotunnel, dat steeds weer op de rand van een faillissement balanceert. Na een schuldsanering kan de exploitant van de spoortunnel op het Kanaal er weer even voort. Een van de problemen voor de tunnel is dat experts er bij de opening in 1994 vanuit gingen dat de ferrymaatschappijen zouden verdwijnen.
Dat bleek echter allerminst het geval. Tussen Calais en Dover gaan dagelijks nog steeds 50 vaarten heen en terug. Resultaat van de concurrentiestrijd is dat je met een beetje mazzel bijna schandalige bodemprijzen betaalt. Ik ging woensdag even op en neer met P&O Ferries voor 6 euro. Veel passagiers vinden het veel aangenamer anderhalf uur op de boot te zitten dan een halfuurtje in een gesloten treinwagon. Morgen staat het verslag in (een deel van) de regionale dagbladen.
Verder schreef ik de afgelopen dagen onder meer over de politieke incorrectheid van Asterix, hypotheekrenteaftrek in Frankrijk en le Hollandais mystérieux Erik de Vlieger die voor de rechter moet verschijnen. U leest het allemaal in Elsevier en in de GPD-kranten. Nu moest ik maar eens gaan slapen, de TGV van 6.20 wacht morgen niet, vrees ik.

Recentelijk werd ik wakker in een goedkoop hotel met uitzicht op dit redelijk imposante station. Welke? Spelregels en prijs: hier.