‘Eén staking was er’, zegt Elise. ‘Die was van directeuren die een lock out uitvoerden. Dan kan het personeel niet meer werken.’
Haar ex-collega’s en ik luisteren naar onze vriendin die een jaar geleden naar Montréal in Canada verhuisd is. We lunchen in Pastapapá, vlak achter de Duim van César in La Défense. Dat is een van de weinige plekken die op het laatste moment een reservering van veertig personen man aan kan, omdat de geplande picknick is verregend.
Elise heeft nog sterkere verhalen: ‘Als je op het journaal ziet dat er ontslagen vallen bij een fabriek of een bedrijf, zie je teleurgestelde mensen. “We hadden het best leuk hier. Maar ja, nu maar een andere baan zoeken”.’ Weer eens wat anders dan een baasgijzeling.
‘Alleen jammer dat het er zo koud is. En dat het eten er zo slecht is,’ zegt ze, terwijl ze hap van haar penne neemt.

Foto: Panoramas

Parijs staat niet in brand en de metro rijdt weer (foto). Vakanties en weekendtripjes hoeven dus niet geannuleerd te worden. (Ik ontving de afgelopen dagen en weken redelijk wat verontruste mailtjes en zag dat het aantal hits met zoekterm “reisadvies Parijs” weer is toegenomen, vandaar)

Dit bericht is niet gesponsord door het Franse bureau voor toerisme

Fotoagentschap Gamma heeft de foto van mijn weblog die Le Figaro zonder toestemming, betaling en brondvermelding publiceerde, niet in zijn bestand. Dat heeft een medewerker van het fotoagentschap mij bevestigd, alsook een Nederlandse fotograaf die toegang tot het systeem heeft. Het lijkt me vrij zeker dat de schuld van de copyrightschending bij Le Figaro ligt.
De chef fotoredactie van Frankrijks grootste landelijke krant (overigens niet ‘s lands grootste krant, dat is Ouest-France) die dinsdagavond vrij fel naar mij uitviel, zou me per post de bewijzen opsturen dat de foto gemaakt is door een Britse fotograaf van het Britse Camera Press, dat samenwerkt met de Fransen van Gamma.
Hoewel de post een dagje gestaakt heeft, heb ik vier dagen later nog steeds niets ontvangen. Ik stuur maandag een nieuwe rekening op, met een begeleidende brief waarin ik scherper formuleer welke rechten zij geschonden hebben. Bovendien breng ik 100 euro extra ‘administratiekosten’ in rekening.
Een lezer van Webwereld (JerOen op 23/11 om 16:28) wijst me op het Van Dale/Romme-arrest. Volgens hem gaat het om ‘een foto van een openbare plaats’ zonder ‘persoonlijk stempel van de maker’, waarop geen copyright berust. Interessante kwestie, maar ik denk (en hoop) dat de volgende reageerder, Albert, gelijk heeft.
‘Daar is in dit geval wel sprake van. Foto’s zijn heel vaak in een openbare plaats. Dat heeft dus geen enkele invloed op de copyright. Alleen al de keuze van positie, de omgevingsinvloeden als het weer, het exacte tijdsmoment en de exacte situatie op de foto vormen het persoonlijke stempel van de maker van de foto,’ schrijft hij. Het arrest geldt volgens hem voor foto’s van foto’s of schilderijen, die vrijwel exacte replica’s zijn van het originele werk.

Zie ook: Webwereld, De Nieuwe Reporter, Geen Commentaar en Travailleurs du Web

De eerste stakingsdag vorige week

De treinen en metro’s beginnen weer op gang te komen, regering en vakbonden onderhandelen, de ‘stakende’ studenten en scholieren grijpen zoals gebruikelijk iedere kans aan om te spijbelen: de rust is nagenoeg weergekeerd in Frankrijk.
Ik ben benieuwd wat volgens jullie de betekenis is van deze stakingen. Hoe moeten we de acties plaatsen? Om twee voorbeelden te noemen: de twee buitenlandchefs op de Nederlandse redacties met wie ik te maken heb, denken zo ongeveer het tegenovergestelde: de een denkt dat dit het moment is dat alles verandert, dat het nu de laatste kans is voor Frankrijk modern te worden, dat heel Frankrijk zich tegen de stakers heeft gekeerd terwijl ze vroeger altijd als een man achter de stakers stonden en dat ik nu iedere dag de krant vol moet schrijven.
De ander wil het eerst nog wat afwachten en hoeft nog even geen grote verhalen. Hij wijst erop dat het nog verre van zeker is of Sarkozy zijn poot echt stijf houdt en dat er op bij eerdere hervormingen (zoals die van het pensioenenstelsel in 2003) ook veel weerstand was tegen de stakers. Er is met Sarkozy zeker iets nieuws onder de zon, maar de afgelopen tien dagen waren daarbij volgens hem niet doorslaggevend.

Hoewel ik het belang van uitgebreide berichtgeving zeker niet onderschat, neig ik meer naar de tweede opvatting.

Ik ben erg benieuwd naar jullie mening.

Ook hoor ik graag de verhalen van lezers die zelf met de stakingen in aanraking zijn gekomen. Als ik een paar leuke verslagen heb, zal ik daar een mooi bericht van maken.

De Franse treinstaking is vanmorgen wellicht een geheel nieuwe fase ingegaan. Op alle vier de TGV-lijnen (noord, oost, zuidwest en zuidoost) zijn er problemen met de bovenleiding of met de beveiliging. Ook de hogesnelheidstreinen uit Nederland (Thalys) ontspringen de dans dit keer niet. Volgens de SNCF zijn de nagenoeg gelijktijdige voorvallen vrijwel onmogelijk toe te schrijven aan toeval of pech. Op deze site vindt u de actuele tijden en de voorspellingen.
Waarschijnlijk is de sabotage het werk van boze spoorwegmedewerkers die doorhebben dat steeds meer collega’s ophouden met staken. Er werd de afgelopen dagen al gewaarschuwd voor een radicalisering van de acties.
Vandaag onderhandelen regering en vakbonden over de pensioenen van het spoorweg- en het metropersoneel, die onder de zogenoemde régimes spéciaux vallen. De staking gaat nog steeds door. Iedere dag neemt het aantal stakers bij de SNCF en de RATP af en het de frequentie van het vervoer iets toe, maar veel reizigers hebben nog steeds een vaak uren langere reistijd.
De directrice van de SNCF, Anne-Marie Idrac, waarschuwde gisteren dat het treinverkeer zelfs na een eventuele beëindiging van de staking zeker 48 uur nodig heeft om weer volgens dienstregeling te functioneren. Nog zeker twee dagen spoorleed.

Voor mij echter veel werk vandaag, vandaar weinig tijd voor nieuwe berichtgeving. Hier wel een link naar een analyserend verhaal over de huidige acties dat ik vrijdag schreef voor onder meer BN/De Stem.

Morgen wordt het waarschijnlijk opnieuw Vélib’en voor veel Parijzenaars, want het metropersoneel van de RATP heeft voor verlenging van de staking gestemd. Ook het treinverkeer van de SNCF zal weer ernstig ontregeld zijn. Als het goed is, rijdt de Thalys naar Amsterdam morgen wel gewoon. En daar kunnen ze zich maar beter aan houden, want mijn vader viert dit weekend zijn verjaardag en ik sta op de lijst van genodigden.