Haven van Dover

Erg druk de laatste dagen, met verhalen, vrienden op bezoek en helaas weinig tijd voor blogberichten. De komende drie dagen ben ik op reportage, maar zal ik wel weer berichtjes proberen te schrijven.
Wat is er intussen gebeurd in Parijs? Dat is niet mis. Allereerst timmert architectenvriend Jelle Feringa weer eens aan de weg. Hij heeft met zijn collega’s van bureau EZCT een competitie gewonnen die hem in staat stelt een kunstgalerij (Pavillon Seroussi) te bouwen in Meudon, net buiten Parijs. Enige addertje onder het gras is dat hij ex aequo gewonnen heeft, er moet dus nog een definitieve keuze worden gemaakt. Maar vier andere geduchte concurrenten zijn in ieder geval afgeschud. De ontwerpen worden op dit moment tentoongesteld in La Maison Rouge, een sympathiek centrum voor hedendaagse kunst nabij Bastille. Jelles vriendin, fotografe Ilse Leenders, blijft niet achter en exposeert dezer dagen in de basement van het oude postgebouw bij het Centraal Station van Amsterdam.
Verder maakte ik een reportage over de problemen van Eurotunnel, dat steeds weer op de rand van een faillissement balanceert. Na een schuldsanering kan de exploitant van de spoortunnel op het Kanaal er weer even voort. Een van de problemen voor de tunnel is dat experts er bij de opening in 1994 vanuit gingen dat de ferrymaatschappijen zouden verdwijnen.
Dat bleek echter allerminst het geval. Tussen Calais en Dover gaan dagelijks nog steeds 50 vaarten heen en terug. Resultaat van de concurrentiestrijd is dat je met een beetje mazzel bijna schandalige bodemprijzen betaalt. Ik ging woensdag even op en neer met P&O Ferries voor 6 euro. Veel passagiers vinden het veel aangenamer anderhalf uur op de boot te zitten dan een halfuurtje in een gesloten treinwagon. Morgen staat het verslag in (een deel van) de regionale dagbladen.
Verder schreef ik de afgelopen dagen onder meer over de politieke incorrectheid van Asterix, hypotheekrenteaftrek in Frankrijk en le Hollandais mystérieux Erik de Vlieger die voor de rechter moet verschijnen. U leest het allemaal in Elsevier en in de GPD-kranten. Nu moest ik maar eens gaan slapen, de TGV van 6.20 wacht morgen niet, vrees ik.

Ik was vrijdag in Londen voor een repo over de naar schatting 300.000 Fransen die hun geluk zoeken (en vaak vinden) aan de overzijde van het Kanaal. Met de hogenselheidstrein Eurostar is het slechts 2:35 uur rijden vanaf Parijs. Hoewel het Engelse wonder ook een keerzijde heeft, is het contrast tussen het Franse pessimisme en het Engelse optimisme groot. Dinsdag staat mijn verslag uit Londen in de kranten, lees in De Stentor mijn (ingekorte) verhaal over economische malaise in Noord-Frankrijk.

En nog een paar foto’s van het carnaval vorig jaar in de zaal La Poudrière in het voorstadje Leffrinckoucke bij Duinkerken.

Carnaval in Duinkerken, Leffrinckoucke. Foto’s: Olivier van Beemen

Het is carnaval. Ik weet niet precies hoe het in Nederland zit (heb me daar altijd vrij ver van gehouden), maar hier duurt dat feest zo’n drie weken. Hoofdcentra zijn de uiterste zuidoosthoek, Nice, en de uiterste noordwesthoek, Duinkerken (Dunkerque in het Frans). Vorig jaar heb ik een verhaal gemaakt over het feest in het plaatsje Leffrinckoucke bij Duinkerken, georganiseerd door de Halles Bardes (Hellebaarden). Deze – vrij legendarische – foto’s (al zeg ik het zelf) plaatste ik vorig jaar al op mijn weblog, maar zijn op onverklaarbare wijze verdwenen. Zo heeft het wereldwijde web wel vaker verrassingen in petto, maar daar zijn voldoende andere sites aan gewijd.

Wellicht vraagt u zich af hoe het eigenlijk zit met al die Vlaamse woorden. Spreken ze daar in Noord-Frankrijk nog Vlaams? Daarover schreef ik twee jaar geleden een verhaal voor Elsevier en Knack dat de nieuwsbrief Orde van den Prince van het Vlaams-Nederlands Genootschap voor Taal en Cultuur online herpubliceerde. Zonder mijn toestemming, voor zo ver ik weet, maar goed, wellicht wel met die van Knack… Hoe dan ook, het verhaal De laatste kreten van Uylenspiegel staat hier, op bladzijde 10 en 11.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0dBo4278XjY]
Filmpje van omstreden doelpunt van Ryan Giggs (Manchester United) tegen Lille.
Via You Tube van Arabische tv-zender.

Lens is een weinig aantrekkelijke stad. Terecht dat ze een dependance krijgen van het Louvre, die in 2009 moet openen. Deze maand waren er enkele financiële problemen, maar die zouden nu weer zijn opgelost. Zie ook dit bericht. De Lensois zullen raar opkijken wanneer er binnenkort Japanners in de stad gesignaleerd zullen worden.
Tot die tijd is voetbal in Lens een stuk belangrijker dan kunst. Niet voor niets heeft de stad een stadion met meer zitplaatsen (41.809) dan inwoners (35.200). Ik was gisteravond in het Stade Félix Bollaert voor de voetbalwedstrijd in de Champion’s League tussen LOSC (uit Lille) en Manchester United, met een Engelse vriend die groot fan is van Van der Sar en zijn kameraden. We hadden kaarten tussen de Franse supporters geregeld.
Een aardige wedstrijd, met twee hoogtepunten: een afgekeurd doelpunt van de enige aanvaller van Lille, met de onvergetelijke naam Odemwingie, waarbij de reden voor afkeuring vanaf de tribune een raadsel was. En een vrije trap van Ryan Giggs (filmpje), die de bal volgens de Lillois te vroeg nam, waarna de Fransen overwogen de wedstrijd te boycotten. ‘Heerlijk, er gaat niets boven een omstreden, onterechte overwinning,’ concludeerde mijn vriend na afloop.
Op weg van het stadion richting centrum hebben we nog gewerkt aan de vrede tussen de volkeren, door een arm over de schouder van een jongen te leggen die graag wilde bewijzen dat de Fransen wel degelijk progressie boeken in het Engels. ‘Fuck you English‘, begroette hij ons.
Tegen de verwachting in antwoordden wij op vriendelijke toon in de taal van Molière en vertelden hem dat wij ook vonden dat de goal van Lille onterecht was afgekeurd, waarop hij – op zijn manier – zijn excuses aanbood en zei dat hij zo baalde dat de rijke club het voordeel krijgt van de scheidsrechter. Dat was overigens een Nederlander, Eric Braamhaar, die zich niet bijzonder populair heeft gemaakt in Noord-Frankrijk. ‘Arbitre enculé’ schalde het minutenlang door het stadion, vrij vertaald: hij is een hondenlul.

Feyenoord is nu toch uitgesloten van de Uefacup als straf voor de supportersrellen in Nancy, op 30 november vorig jaar. Of die sanctie terecht is of niet, vind ik lastig te beoordelen, maar dat hoef ik gelukkig ook niet.
Zonder het gedrag van de hooligans goed te praten, stelde de directie van Feyenoord ook vraagtekens bij de regeling van kaartverkoop in Nancy. ‘Meteen na de loting hebben we Nancy gewaarschuwd om geen tickets in de vrije verkoop aan Nederlanders te verkopen,’ zei financieel directeur Onno Jacobs vlak na de rellen. Dat gebeurde toch, onder meer aan hooligans die in Nederland een stadionverbod hebben.
Hoewel ik het zeer prijzenswaardig vind, dat je in Frankrijk gewoon een kaartje kunt kopen voor een voetbalwedstrijd, zonder dat je daar allerlei clubcards voor nodig hebt, is het de vraag of de verkoop in Frankrijk niet iets te vrij is.
Met Engelse vriend James, groot fan van Manchester United ga ik 20 februari naar de wedstrijd tussen zijn favoriete team en het Franse LOSC uit Lille. Die wedstrijd wordt gespeeld in het Noord-Franse stadje Lens, dat een stadion heeft waar meer mensen inpassen dan het stadje inwoners heeft.
Zo gebeurde dat enkele jaren geleden precies hetzelfde: zelfde teams, zelfde plaats. Het ging er hardhandig aan toe, vertelde James me, die er toen ook al bij was. Opstootjes, hard optreden van de politie, dat werk.
Frankrijk is de afgelopen maanden herhaaldelijk met voetbalgeweld geconfronteerd geweest: behalve Nancy was er ook een supportersrel in Parijs, net buiten het stadion van PSG. Daarbij viel zelfs een dode te betreuren. Toch is het nog steeds eenvoudig een kaartje te kopen.
Ok, je moet ervoor naar Lille, maar een beetje fan draait daar zijn hand niet voor om. Bij aanschaf van de kaartjes werd mij niet om legitimatie gevraagd. Ze vroegen alleen waar ik vandaan kwam. Zonder problemen kocht ik drie kaarten voor de wedstrijd, waarbij ik met James en nog een Engelse vriend van hem zal vertoeven tussen de Franse supporters.
Wij zullen er in ieder geval geen misbruik van maken, dat is beloofd.