Ingenieus clipje vol woordspelingen, rebussen en krokodillen…

De strijd om de favoriete film der Parijsbloglezers gaat vooralsnog tussen Amélie “bambi-ogen’ Poulain en de koorknaapjes. Voici een liedje uit beide films.

Geïnspireerd door mijn eigen peiling (heerlijk, zo zou ik een perpetuum mobile moeten kunnen creëren), hier Samouraï van Shurik’N, een van de rappers van de groep IAM uit Marseille. Met beelden van La Haine. Hier de officiële clip, ook de moeite waard.

‘Na alles wat we voor jullie gedaan hebben’, zeggen de presentatoren van France 3 wanhopig, wanneer zelfs het land waar vrijwel alle Parijse conciërges vandaan komen (Portugal) Patricia Kaas geen punten geeft op het Eurovisie Songfestival in Moskou. Buurland België geeft één schamel punt en ook het ‘Franstalige’ Roemenië laat Frankrijk puntloos. Dat Kaas uiteindelijk op een achtste plaats eindigt, dankt ze vooral aan Rusland, Zwitserland, Slowakije en Wit-Rusland. Ook Nederland draagt een steentje bij: six points voor Patricia Fromage.
Frankrijk gold – in Frankrijk – echter als een van de topfavorieten. De presentatoren kondigden aan dat het een nek-aan-nekrace zou worden tussen Frankrijk en Noorwegen. Het voormalige oostblok zou weglopen met Kaas en de punten zouden binnenstromen. Nog steeds is het wachten op een eerste overwinning sinds L’oiseau l’enfant van Marie Myriam (1977).

Die David. Hij heeft mijn lokken ingeruild voor die van Laetitia Casta en Eric Elmosnino, die respectievelijk Brigitte Bardot en Serge Gainsbourg spelen in Serge Gainsbourg, une vie héroïque. Bij die film, die nu wordt opgenomen, is hij de haarstilist (zo heet dat geloof ik). En hij zei me de laatste keer nog dat hij zo genoeg had van de film- en tv-wereld, waar hij al een tijd gewerkt had. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Anne, eigenaar van de kapsalon, is ondertussen not amused. David heeft zich niet aan de opzegtermijn van een maand gehouden en verscheen gewoon van de ene op de andere dag niet meer op zijn werk (de dag dat ik een afspraak had). Ze dacht met redelijk gemak een nieuwe kapper te vinden, maar staat bijna een maand later nog steeds alleen te knippen. Een kapper die zowel mannen als vrouwen onder handen kan nemen en alle technieken beheerst, blijkt schaars goed, zelfs in crisistijd.
Gelukkig begrijpt Anne mijn haar ook, al was het niet de liefde op het eerste gezicht zoals tussen mijn Venetiaans blonde lokken en David. Toen ze er na de knipbeurt doorheen aaide, gaf ze me toch een complimentje: Vous avez de beaux cheveux. Meer is er niet nodig om me in te palmen: ik blijf mijn kapper trouw.

Serge Gainsbourg, tekening: Mauren Veras

De jaren tachtig waren een fijne tijd. Jammer dat ik nog vrij jong was. Moest u ook even denken aan het kind onder de evenaar, later vaak een bedelaar?