Deze week heb ik een interessante SMS-discussie ontwikkeld met een, zo vermoed ik, jonge vrouw, of adolescente. Die verliep zo:

Zij, 11 augustus, 02:49 (‘s nachts)
Merci du fon d mon coeur fai c que ta a fair oubli moi c pa grave com tu di tchao et si j m etai ataché en plus ca aurai ete quoi ben tu voi la comfiance c d la merde salu

Zij, 12 augustus, 00:32
Je v pa me disputé je prefer etr seul j aime pa les comfli et les engueulade j v etre heureuse avec mon coeur

Ik, 12 augustus, 12:03
Bonjour. Vous m’avez envoyé 2 messages ces 2 dernières nuits. Je suis sûr à 99 % que vous vous êtes trompé(e) de numéro. Olivier

Zij, 12 augustus, 12:06
Je sui dsolé vraiment mille excuse

Zij, 12 augustus, 12:08
Je ne conai pa d olivier mai c pa grave bonjour en bonne journée

De vertaling is ongeveer:
- dank uit de grond van mijn hart doe wat je moet doen vergeet mij het is niet erg zoals jij zegt ciao en als ik me ook nog eens had gebonden hoe zou het nu dan zijn welnu je ziet vertrouwen is kut doei
- ik ga geen ruzie maken ik ben liever alleen ik hou niet van ruzie en scheldpartijen ik ga gelukkig zijn met mijn hart
- Goedendag. U hebt mij de afgelopen twee nachten twee berichten gestuurd. Ik ben voor 99 % zeker dat u die naar het verkeerde nummer gestuurd heeft. Olivier
- Sorry echt duizend excuses
- Ik ken geen olivier maar dat is niet erg goedendag en goede dag verder

Ik wilde nog reageren dat het niet erg was en dat ik toevallig op beide tijdstippen wakker was. Maar heb dat laten zitten, had ook nauwelijks beltegoed.

Hier een eerder voorbeeld van Franse sms-taal.

‘En hoe lang heb je dan met Emilie? En het andere meisje heette Aurélie?’ Het zijn vragen die ik doorgaans professioneel niet stel, maar gisteren was ik zowaar een soort boulevardjournalist, die de Nederlandse boer Martijn van Lith (30) aan de tand voelde over zijn liefdesleven. Hij is (of eigenlijk: was) deelnemer het programma L’amour est dans le pré (Liefde in de wei), het Franse equivalent van Boer zoekt vrouw.
De mediaredactie van de GPD in Den Haag had – zo vermoed ik – de zomercolumn van collega Saskia Dekkers gezien en nog een vervolgitempje en wilde daar ook graag een verhaaltje over. Aangezien ik de kwaadste niet ben, heb ik de biologische appelboer Martijn even gebeld en de nodige vragen gesteld. Het resultaat leest u maandag in (een deel van) de regionale kranten.
Tipje van de sluier: Martijn ontving na uitzending van een eerste filmpje niet minder dan 170 liefdesbrieven, onder meer uit Zwitserland, de Antillen en Madagascar.
Mocht u in de streek Corrèze zijn deze zomer: ik weet uit betrouwbare bron dat Martijn het leuk vindt als u even langskomt.

Foto: Martijn van Lith op zijn biologische appelboerderij in de Corrèze. Copyright: Julien Knaub van M6 (Creative Commons not valid)