Binnenkort een verslagje van de boekpresentatie van vorige week dinsdag bij Balans. Hier alvast een leuke foto die ik doorgestuurd kreeg van fotograaf Emile Gregoire die zo vriendelijk was zelfs op dit feestje enkele mooie plaatjes te schieten. Hier ziet u mij een exemplaar signeren voor mijn vriendin.

Morgen (woensdag 7 oktober) ga ik op de NL-borrel in Parijs een klein stukje voorlezen uit In Parijs. Ik heb een heel mooi stukje uitgekozen, mis het niet. De borrel begint om 20:30 en duurt tot in de kleine uurtjes. Zo rond 21:30 is mijn korte praatje, vermoed ik. Het vindt plaats in de wijnwinkel Lavinia wijnwinkel op 3, boulevard de la Madeleine, in het eerste arrondissement. Metro: Madeleine.

De komende weken leest u met regelmaat kleine en grote nieuwtjes rond mijn boek In Parijs, dat 1 oktober verscheen.

Mooi citaat afgelopen zaterdag op een feestje bij een vriend in de Amsterdamse Watergraafsmeer: “Een ongesigneerde eerste druk van In Parijs wordt later een fortuin waard.” (Toen ik reclame zat te maken voor mijn online bestelservice voor gesigneerde exemplaren, na ook al weer een paar boekjes getekend te hebben voor de vrienden.)

Verder nog een mooi verhaal uit het revalidatiecentrum van een ziekenhuis in Blaricum. Daar ligt mijn 86-jarige oma, die het wel een klein beetje gehad lijkt te hebben met het leven, zeker sinds ze een paar jaar geleden haar man verloor. Wel keek ze nog erg uit naar mijn boek, wat mij op sommige momenten net het zetje gaf om de deadline toch echt te halen.

Toen ik haar afgelopen middag het boek gaf, huilde ze van blijdschap. Dat ze het niet meer kan lezen (haar ogen zijn te slecht), vindt ze eigenlijk niet eens zo erg. Er staan ook hele mooie foto’s op de middenpagina’s en op de omslag (merci, Emile).
Toen we haar na een kop koffie en een kroket in de kantine in haar rolstoel terug parkeerden in haar slaapzaaltje met drie anderen, raakten we aan de praat met een mede-herstellende dame. Trots liet mijn oma het boek zijn. De dame glom. Ze was lerares Frans geweest en kwam vroeger minstens twee, vaak drie keer per jaar In Parijs. Met liefde wilde ze passages uit het boek voorlezen aan mijn oma. En mijn moeder moest volgende keer misschien ook maar even een gesigneerd exemplaar voor haar meegeven.

Foto: Uw correspondent signeert voor Arjan en zijn moeder, tijdens de boekpresentatie afgelopen dinsdag (meer foto’s van dit literaire evenement waarbij le presque tout Amsterdam acte de présence gaf, volgen)

“Hebt u ook het boek In Parijs van Olivier van Beemen?” Over je gêne moet je bij zelfpromotie heenstappen, was een tip die ik kreeg van een andere onbekende schrijver. Dus vroeg ik gisteren bij boekhandel Pantheon in de Sint-Antoniebreestraat in Amsterdam naar mijn eigen boek.
Het was er niet. Maar het was wel besteld. Zou dinsdag binnen komen. Moest het apart gelegd worden? “Hmm, ik bén Olivier van Beemen,” antwoordde ik na enige twijfel. “Ik was vooral nieuwsgierig.”
De boekenverkoper vertelde me dat hij op grond van de catalogus van Balans twee exemplaren besteld heeft, wat volgens hem niet slecht is voor een debutant. Trouwe bloglezer François spotte het boek bij Selexyz wel, in de Dominicanenkerk in Maastricht. Een hele stapel nog wel.

Lieve lezers, vraag bij uw boekhandel vooral ook even naar In Parijs, liefst vergezeld van een welgemeend “daar heb ik goede dingen over gehoord” (de gêne voorbij…). Hartelijk dank.

Selexyz in Dominicanenkerk, Maastricht. Foto: François

Potteriaanse taferelen op dit moment hier in Amsterdam. Veel boekwinkels openen vannacht uitzonderlijk om twaalf uur ‘s nachts de deuren en sinds sluitingstijd vanmiddag hebben zich lange rijen gevormd. Vanaf donderdag 1 oktober mogen boekhandels In Parijs verkopen, het langverwachte debuut van journalist en nu ook auteur Olivier van Beemen.

‘Ik moet een eerste druk van In Parijs zien te bemachtigen,’ zegt Evert, een opgeschoten jongen uit de kop van Noord-Holland. Hij staat sinds half zeven voor deur, maar heeft alsnog enkele tientallen wachtenden voor zich. Hij betreurt het dat de lokale boekhandel in Schagen niet meedeed aan de actie. ‘Niet zozeer voor mezelf, voor dit evenement kom ik graag naar Amsterdam, maar vooral jammer voor hen natuurlijk. Al die omzet die ze mislopen.’
Het Amsterdamse vriendinnengroepje waarvan Marjet en Eefje het middelpunt vormen, ginnegapt. Ze hebben alvast een glaasje brouilly gedronken om in de juiste stemming te raken. Ze vertrekken morgen met de trein naar Parijs en weigeren af te reizen zonder een exemplaar van In Parijs.
‘Eigenlijk wilden we met de nachttrein,’ verwijst Eefje naar een van de schaarse details uit In Parijs die al zijn uitgelekt, maar die bestaat niet meer. ‘We nemen in elk geval een duik in de Seine,’ vult Margreet haar vriendin aan.

Enfin, u begrijpt het al: u krijgt een een warme groet uit het dromenland van uw correspondent. Maar morgenochtend ligt In Parijs toch echt in de winkel. Zelf heb ik het boek al in handen gekregen op de boekpresentatie die gisteren plaatsvond. Het ziet er erg mooi uit en ik ben er heel trots op. Maar daarover later meer. Voor alle laatste nieuwtjes en gesigneerde bestellingen: inparijs.nl, zegt het voort…

Foto: Kaptain Kobold

Inparijs.nl is online. Lees hier het begin van mijn boek en maak gebruik van het de mogelijkheid nu al een gesigneerd exemplaar voor te bestellen, direct van de auteur.

Dank gaat naar internetbureau TTY Internet Solutions

10:55 Ik ben sinds lange tijd weer eens op reportage ver van Parijs. Het verhaal waaraan ik werk, staat waarschijnlijk pas over enkele maanden in Elsevier, dus ik moet nog even geheimzinnig blijven. Wel kan ik schrijven dat ik nu in een intercity zit van Arles naar Lyon, aan weerszijden omringd door wijngaarden. De zon is net door de wolken gebroken.

Mijn boek In Parijs is nu naar de drukker. Ik kan er niets meer aan doen. Aan de ene kant een fijn gevoel, een opluchting, maar aan de andere kant leidt het ook tot de nodige stress. Wat als er toch nog een foutje in zit? (In ieder boek zit anderhalve fout, klinkt het in de uitgeverswereld). En had die ene passage of dat ene hoofdstuk toch niet net anders gemoeten?
Dat het boek naar de drukker is, betekent niet dat er voor mij niets meer aan te doen is. Nu moet ik namelijk mijn boek zien te verkopen, iets wat je als beginnende auteur goeddeels zelf moet zien te regelen. En dus schrijf ik bewerkte voorpublicaties, nieuwe verhalen met verwijzingen en zijn er bonnetjesacties. Details volgen. Gelukkig heb ik de laatste jaren voor veel verschillende opdrachtgevers gewerkt, dus ik heb contacten in de mediawereld. En ik ben druk bezig met mijn eigen site, waar het boek gesigneerd te koop zal zijn.
11:15 Inmiddels sta ik op station Le Teil. Ziet er aardig uit, tegen een steile heuvel. Om onduidelijke redenen worden we omgeleid via de rechteroever van de Rhône, terwijl de intercity normaalgesproken de linkeroever neemt. Duurt een halfuurtje langer. Het kan me niet zo veel schelen vandaag.