Er was weer veel werk, er waren liefdesontwikkelingen, Sarko hield zich stil, er lag ijs en sneeuw. Wat ook precies oorzaak en gevolg moge zijn, het leidde tot een hoogst ongebruikelijke ruime maand stilte op Parijsblog. Maar die wordt nu doorbroken met het heugelijke nieuws dat er vanmorgen een zeer aardige recensie van In Parijs in de Volkskrant stond. Steekwoorden: ‘de dadendrang van Van Beemen’, ‘smakelijke’ beschrijvingen en ‘een avonturenboek’. Digitaal heb ik hem niet beschikbaar, dus haast u richting kiosk zou ik zeggen. Pagina 32/33, in het boekenkatern.
Ook de website Tout de France had deze week een zeer positieve recensie, die staat hier. Verder wens ik alle lezers een zeer voorspoedig 2010 toe.

(klik voor verhaal in Volkskrant)

Duizend berichten op Parijsblog (dit is bericht 1004). Sinds 3 december 2005 heb ik daar 1405 dagen voor nodig gehad, ofwel 0,71 bericht per dag.

Trouwe lezers, ik ben benieuwd wat jullie de aardigste berichten vonden de afgelopen jaren. Suggesties voor verbetering, nieuwe rubrieken, etc zijn altijd welkom.

Foto: Y. Caradec

Een stil weekje op het blog, maar hard gewerkt: verhalen gemaakt voor FD (onder meer over Jean Sarkozy), bezig met de research en productie van een tv-programma (later meer), verder druk in de weer voor Elsevier en ik was ook weer eens op de radio. En volgende week staat in de zaterdagbijlage FD Persoonlijk een reportage van enkele pagina’s vanuit mijn eigen buurt de Marais. Hoe leven homo’s en joden hier eigenlijk samen?
De berichten over In Parijs zijn nog steeds goed. Helaas nog geen recensie in de kranten en tijdschriften (dat kan een tijdje duren), maar de boekhandels schijnen het goed na te bestellen en ook mijn eigen verkoop verloopt naar wens: ruim honderd boeken verkocht in twee weken. Dus als u nog een mooie gesigneerde eerste druk van wilt, kunt u beter snel zijn….
Als u op de hoogte wil blijven van de laatste nieuwtjes, sluit u zich dan vooral aan bij groep In Parijs op Facebook of volg mij op Twitter.

Wellicht vraagt u zich af waarom u mijn verhalen al geruime tijd niet of nauwelijks in uw regionale krant hebt zien staan. Dat zit zo: ik ben weggestuurd bij de GPD, omdat ik de afgelopen maanden te weinig geproduceerd zou hebben, in verband met de werkzaamheden aan In Parijs. Per e-mail heeft financieel directeur Luut Stallinga mij half juli te verstaan gegeven dat de samenwerking die vier jaar geduurd heeft, per 1 september ten einde zou komen. Dat gebeurde zonder voorafgaande waarschuwing dat ik onvoldoende verhalen leverde. De GPD heeft buiten mij om een opvolger gezocht die me in dezelfde mail gepresenteerd werd. Een contract op basis waarvan ik tot 1 januari voor de GPD werk, is genegeerd.
Ik heb vier mooie jaren gehad bij de GPD, heb op plezierige wijze samengewerkt met veel redacteuren en kan slechts zeggen dat ik deze weinig chique manier van afscheid nemen, betreur.

Inparijs.nl is online. Lees hier het begin van mijn boek en maak gebruik van het de mogelijkheid nu al een gesigneerd exemplaar voor te bestellen, direct van de auteur.

Dank gaat naar internetbureau TTY Internet Solutions

Een buitenkansje: ik kan een week lang met mijn Engelse vriendinnetje mee op een werktripje naar New York en Boston, Gisteravond ben ik in Londen aangekomen en op het moment dat dit bericht op het wereldwijde web verschijnt, vertrekt mijn vlucht naar JFK. Trouwe bezoeker, geen nood: er staan berichten klaar. En voelt u zich vrij gezellige discussies te beginnen in mijn afwezigheid. Op de een of andere manier schijnen die beter van de grond te komen als ik er niet ben (bijvoorbeeld hier, hier en hier).

Gistermiddag gespot tijdens lunchpauze in het parkje Square Georges Cain aan de Rue Payenne in de Marais, terwijl ik een bagel met zalm verorberde in het gezelschap van een sympathieke studente: een man met een dik konijn aan de leiband. Het konijn ontsnapte, waarna de man het achterna moest. Huppende konijnen zijn cool.

Au Lapin Agile in Montmartre, foto: Jeremy Farmer Photog

Ai, slecht nieuws. David n’est plus là. En ik ben nog steeds niet naar de kapper geweest. Waar hij wel is, durfde ik zojuist aan de telefoon nog niet te vragen. Op bezoek bij een IJslandse minister bij wie een propje snuiftabak uit het linkerneusgat steekt, kwam ik nog wel weg met mijn huidige coupe, maar hier in de Marais kan die echt niet meer. Ik heb besloten trouw te blijven aan de kapperszaak, maar ik ben wel een beetje bang dat de vriendelijke dame die me morgen zal helpen mijn Venetiaans blonde lokken niet zo goed begrijpt als David.

Foto: Castorp Republic

Uw razende reporter heeft zich behoorlijk uitgesloofd in Het Financieele Dagblad van vandaag. Op pagina zeven een reportage over een nieuwe lente en een nieuw geluid uit IJsland en vijf pagina’s verder een interview met danseres Els Reuver. Niet beschikbaar op internet, dus u spoede zich beter en masse richting kiosk. Als u daar toch bent: in de Elsevier die nog twee dagen te koop is, staat van mij een verhaal uit Saint-Georges de l’Oyapoque en een stukje uit Parijs. Drukke tijden…

Een verslag van het spannende interview van gisteren houdt u tegoed. Voorts kan ik u melden dat de zoon van de Perzische sjah is doorgeschoven naar het speciale Paasnummer van Elsevier. Nu nog even van de voorjaarszon genieten.